 Wanda Bommer debuteerde vorig jaar met Boom, een roman waarin alle leden van een familie vallen voor seksuele verleidingen die ze beter zouden laten passeren. Geen grote literatuur, maar wat meteen opviel: Bommer beschikt over een tube wonderlijm waarmee ze de argeloze lezer genadeloos aan haar verhaal vastkleeft. Je moest hier en daar over minder smaakvolle zinnen heen lezen (genre: ‘Vervuld van dankbaarheid keek ze naar hem. Hij keek haar diep in de ogen.’ ) maar ondanks dat snuifje Boeketreeks, was Boom van Bommer een fijne ontdekking.
Een jaartje later ligt de opvolger er al: Engel, over de leden van de denkbeeldige rockgroep Ace die elkaar na jaren terugzien en een oud trauma op hun bord krijgen. Een van hen, David, neemt de rol van verteller op zich, maar zijn relaas wordt doorsneden door het verhaal van Angélica, een vrijgevochten mooie meid die een rol zal spelen in de geschiedenis van Ace – met desastreuze gevolgen voor de band en voor haar. ‘Sid heeft haar kennelijk een hoop verteld. Vast niet alles. Niemand weet alles, behalve wij.’
Net als bij Boom vraag je je soms af wat bepaalde passages, soms hele hoofdstukken, met het verhaal te maken hebben. Bommer vertelt ons van naaldje tot draadje over Angélica’s pubertijd, terwijl ook Davids nieuwe relatie (met een meisje dat verdacht sterk op Angélica lijkt) uitvoerig beschreven wordt. De schrijfster babbelt een flink eind weg, maar wat geeft dat, als ze haar lezers zo moeiteloos geboeid kan weten te houden?
Elke scene heeft schwung en sfeer. Bovendien voert Bommer een strakke regie: de afwisseling van de verschillende verhaallijnen is ongedwongen en vlekkeloos.
Bovenal echter is Engel een aansprekende evocatie van jeugdherinneringen, badend in nostalgie. Wat die herinneringen precies zijn, doet zelfs niet ter zake: de sfeer is herkenbaar voor iedereen. De finale, waarin het Ace-drama wordt onthuld, stelt niet teleur. Wanda Bommer heeft de sleutel tot de deur van de jeugd en leidt u graag nog een keer rond. Wel opletten voor het afstapje als u weer vertrekt.
|
